“İnsanlar ne kadar namuslu olurlarsa, başkalarının namuslarından da o kadar zor kuşku duyarlar.” CİCERO Namus… Nedir, kimdir namus? Annemiz, kız kardeşimiz mi? Şerefimiz, yaşama sebebimiz mi? Yoksa yalnızca kafamızın içindeki doğrular, dürüstlüğümüz yeterli mi “namuslu” olmamız için? Ne anlıyoruz diye düşünelim ilk başta hepimiz, “namus” deyince. İlk olarak ne canlanıyor zihnimizde? Yasaklar, yargılar mı? Yoksa [...]
‘Uncategorized’ Kategorisi için Arşiv
Havva’nın Namusu!
Posted: Kasım 1, 2010 in UncategorizedEtiketler:diyarbakır, havva, namus, tecavüz
0
Hesaplar nerede başlar hayatımızda? Doğduğumuz ilk anda belki de. Adımızı belirlerken annemiz, babamız, bize güç verecek, bizim için gelecekte anlamlı olacak, adımız gibi olacağımız isimler seçmek isterler. Adımızla yaşamamız konusunda gelen dilekler ilk belirleyicisidir hayatımızın hesaplar üzerine kurulacağının. İlk önce bizi en çok sevenler, sevdikleri için başlarlar bu işe. İyi bir okul, iyi dersler, erkenden [...]
Bu ülkenin gördüğü en güzel rüyaydı Yeşilçam filmleri. 60’ların, 70’lerin, darbelerin, idamların, köyden kente yapılmış plansız göçün… Asfalt yol görünce duyulan şaşkınlığın, seyyar satıcıdan pamuk şeker alma telaşının, Sümer Banktan top top alınan kumaşların, camlara asılmış “Terzi” ilanlarının… Komşudan utanmanın, tencereden bir tabak yemek uzatmanın, senede bir kez ailecek memlekete yapılmış ziyaretlerin, bayramların, el öpmelerin, [...]
Trajikomik bir demokrasi felaketi daha izledik geçtiğimiz hafta içinde. Hrant Dink davasında bu defa ülkemizin nasıl bir demokrasi çıkmazı içinde olduğunu, yaşanan tüm bu faili meçhullerle ve bunların çanak yalayıcılarıyla nasıl iflah olmaz bir demokrasi hastalığına kapıldığımızı en derinden hissettik. Nedir bu ülkenin ‘ötekiyi’ alt etme çabası, bitirmek istemesi? Bir katilin, zanlının suçunu hafifletecek masum [...]
HRANT DİNK’LE DERTLEŞMEK
Posted: Ocak 19, 2010 in UncategorizedEtiketler:ÖZGÜRLÜK, demokrasi, hrant dink
Bugün köşeyi ona bırakmak istiyorum… Yaklaşık 5 yıl önce ‘dertleşmek’ istemiş. 24 Şubat 2005’te ‘Biraz Dertleşsek mi?’ diye başlık atmış yazısına. Şöyle dertleşmiş: “Dört bin yıllık geçmişi olan üretken bir halktan, bugün 50–60 bin kişilik cemaate indirilmiş ‘Türkiye Ermeni toplumu’nun bir ferdiyim. Bu halimle, bir miktar da haddimi aşarak, kendi minik ‘cemaat göletimden çıkıp, koca [...]
Bugün bir sohbet etme isteği duyuyordum ki, sohbet etmek ister gibi, her şeyden bahsetmek ister gibi oturdum bilgisayarımın başına. Bu nedenle de sohbet eder gibi yazmak istedim. Öyle tek bir şeyden bahsetmeyeyim, biraz ondan biraz da bundan alayım, konuşur gibi dökeyim kelimeleri diye düşündüm. Aklımdan ve yüreğimden geçtiği gibi samimi gelir umarım, ne diyeyim… Dünyadan [...]
Daha geçmişindeki sürgün, katliam, soykırım iddialarıyla yüzleşememiş, katliamları marifet sayıp nitelendiren bir memleketin evlatlarıyız. Demokrasi adı altında korkunç hatalar yapıp, yeni demokrasi hatalarıyla yanlışlarımızı telafi etmeye çalışıyoruz. Sonrada hepsine güzel birer kılıf dikmeye çalışıyoruz. Şöyle şafşatalı, süslü püslü kılıflar. Bakanları başka bir şey düşünmeye itmesin diye. Biraz vatan sevgisi atıyoruz içine, bir tutam mağduriyet, biraz [...]
Çocukken geçirdiğim yeni yılları düşünürken, hep kocaman “HOŞGELDİN” yazısının ağaçlarla, karlarla süslenmiş hali canlanıyor zihnimde. Yeni yılın yeni heyecanlarla, umutlarla dolu bir bilinmeyen olmasından kaynaklı herhalde biz de mutlu ve neşeli olurduk o akşamlarda. Tabi bir de gözümde canlanan; kocaman meyve tabaklarındaki çeşit çeşit meyveler. Sanırım o yıllarda beklentilerimiz, güzel bir meyve tabağını görerek mutlu [...]
Gitmeyip Kalmak, ‘Yaşamak’ İçin!
Posted: Aralık 25, 2009 in UncategorizedEtiketler:üniversiteliler, emekçiler, gitmek, küçük karabalık, tekel, vicdan
Gitmek hep caziptir ya, çünkü kalmanı zorlaştıran tüm nedenlerden uzaklaştırır insanı. Kalmak hep zordur, gitmeni gerektiren binlerce neden çıkar her gün. Gitmek, kaçmaksa eğer önemsizdir. Gittiğin her yer kaldığında yaşayacağının aynıdır. Mekanlardan, her gün yolda, otobüste, işte, evde gördüğün insanlardan da kaçılır ama yürekten, düşünceden, vicdandan kaçılmaz. Bunlar birer gölge gibi hep yanı başında olacaktır [...]
Nereye doğru yol aldığını bilmediğimiz bir ülkede uyanıyoruz her sabah. Tam olarak bilenleriniz, bu işin nerelere varacağını korkmadan düşünenleriniz var mı bilmiyorum. Hiçbir şeye ‘açılamadığımız’ şu günlerde gittikçe dibe doğru iniyoruz sanırım. Bir kere düşmeye başlayınca zemine çarpmadan yükselemezmişiz ya, bizimki de o hesap. Sokaklardan bir savaş alanı gibi şiddet naraları duyuyoruz. Birilerinin ellerinde kalaşnikoflar, [...]
